Değerli İlk Gelişim Ailesi,

En kıymetli varlığımız oğlumuz Kerem’i size emanet ederek çok iyi bir karar verdiğimizi düşünüyoruz. Sizlerin oğlumuzun gelişimine gösterdiğiniz katkı bizim için çok kıymetli.

Okul olarak geri dönüşüm ve sosyal sorumluluk projelerine olan desteğiniz bizi çok mutlu ediyor ve ailecek bizimde bu projelere destek vermemiz için bizi motive ediyor. Bu sebeple bu seneki öğretmenler gününde biz de hem sizi anmak hem de paha biçilemez emeğinize teşekkür etmek için sizler adına Tema Vakfına bağış yapmak istedik.

Hem oğlumuza hem de bize olan katkılarınızdan dolayı teşekkür ederiz.

Süzen Ailesi

Sevgili İlk Gelişim Ailesi;

Can’ımızı size henüz altında bez varken getirmiştik. Onu bir anne şefkatiyle okulunuza alıp önce alışma evresini çok iyi bir şekilde atlatmasını sağladınız, sonra da okula tamamen adapte olmasına yardımcı oldunuz. Can’ın okula başladığı ilk dönemlerde Can’a ve bize verdiği desteklerinden dolayı kurucunuz Sibel Hanım’a,  Psk. Gizem Hanım’a, Psk. Deniz Hanım’a ve ona bir anne şefkatiyle yaklaşan öğretmenlerinize teşekkür ederiz.

Annesi ve ben yaklaşık 4 yıldır Can’ı her sabah gözümüz arkada kalmadan sizlere emanet ettik, bu da bize güven verdiğinizin ve Can’a çok iyi baktığınızın bir göstergesidir.

Biz Can’ın ailesi olarak 3-4 yaşındaki bir çocuğa anaokulunda anadili gibi İngilizce öğretilmesi ya da karne verilmesinden ziyade sevgi verilmesi gerektiğini, toplum içinde nasıl davranacağını bilen, her konuda bilgi sahibi olan, bilimin ve Atatürk ilkelerinin ışığında yetişen bir çocuk yetiştirilmesi gerektiğini düşünüyoruz.

Bugün geldiğimiz noktada da Can’ın aradan geçen 4 yıl sonunda sevgiyle ve belli bir disiplinle yetişen, Atatürkçü ve yeteneklerinin farkında olduğumuz bir çocuk olarak yetiştiğini görüyoruz. İlkokul için görüştüğümüz tüm okulların yaptıkları birebir görüşmelerde de Can’a iyi bir eğitim verdiğinizi görüyoruz.

Yaklaşık 1 ay sonra Can en küçük olarak başladığı okulumuzdan mezun olacak ve yeni bir hayata başlayacak. Bu geçen sürede Can’a verdiğiniz sevgi, eğitim ve disiplin için size ve tüm İlk Gelişim Anaokulu Ailesi’ne çok teşekkür ederiz.

Sevgi ve  saygılarımızla,

Ergüler Ailesi

Sevgili İlk Gelişim Ailesi,

2013’te ikinci çocuğum Özüm doğdu,  Annem rahatsızdı. Bu nedenle bir yardımcı tutarak yanlarında kızımın bakılmasına karar verdik. Birinci yılın sonunda 4-5 bayan değiştirmiştik bile. Bu arada annemin hastalığı ilerlemeye başlamıştı. Birkaç ay içerisinde de annemin bizimle geçirecek pek vakti kalmadığını öğrendik. Son bulduğumuz bakıcı bir gün “ Ben ay sonunda ayrılacağım.” dedi. Başka birini arayıp bulmaya ne vaktim ve ne de gücüm kalmıştı. İlk Gelişim Anaokulu işte tam da bu kötü zamanlarımda yollarımız kesişti.

İlk zamanlarda aklım kalıyordu. Hala ağlıyor mu, yemek yedi mi, uyudu mu… Ama emin ellerde olduğuna inanmıştım. Herkes çok samimi ve yardımcıydı. Allah’a binlerce kez şükrettiğim günler hala gözümün önünde….

Şimdi geriye dönüp arkama baktığımda koskoca 3 sene bitmiş. Bu satırları yazarken içerisinde bulunduğum duyguların ise tarifi yok. Yazacak o kadar çok şey var ki!

Önümüzdeki yeni yol bizi heyecanlandırıyor .Bu süre içerisinde İlk Gelişim ailesinin bir üyesi olduğumuz için çok mutluyuz.

Sibel Hanım , Gizem Hanım , Deniz Hanım, öğretmenlerimiz ve tüm ekip bizim gözümde hepsi birer pırlanta canla başla çalışan, en zor günlerimizde yanımızda olan,  bizleri gülerek karşılayan tüm ekibe sonsuz teşekkürlerimi bir borç biliyorum.  Emeğiniz çok büyük…

Her şey için çok teşekkür ediyoruz.

Akdayı Ailesi

Değerli İlk Gelişim Ailesi,

Üç yıl önce kesişen yollarımızın ayrılma vakti gelmiş demek…

Ne kadar çabuk geçmiş zaman!

Henüz 3 yaşında bir bebekken sizlere emanet ettiğimiz oğlumuz Toprak’ın, eğitim hayatının ilk basamağını tamamlarken, sevgi dolu, merhametli, Atatürkçü, çevresine ve doğaya saygılı, merakı ve öğrenme azmi giderek artan bir bireye dönüşmesi bizi çok gururlandırıyor.

Ülkemizin mevcut eğitim sistemi dahilinde, yenilikçi duruşunuz, her geçen yıl kendinizi geliştirme azminiz ve başarınız, çeşitliliği hiç azalmayan aktiviteleriniz, yabancı dil eğitimindeki titiz tavrınız, tertemiz okulunuz ve mis gibi yemeklerinizle istisnai bir iş başardığınızı düşünüyoruz. Kişiliğine saygı duyarak, yeteneklerini parlatıp eksiklerini tamamlayarak, oğlumuzun hem bedensel hem de zihinsel gelişimine önemli katkılarda bulundunuz.

İlk Gelişim bizim ikinci evimiz oldu. Veda etmek o kadar zor ki… Mutluyuz, gururluyuz ve biraz da buruğuz. Güven, sevgi, saygı ve uyum içinde bize kapılarınızı açıp, bu üç yıl boyunca yanımızda olduğunuz için ne kadar teşekkür etsek azdır.

Toprak’ın üzerinde emeği geçen İlk Gelişim Ailesi’nin bütün öğretmenlerine ve çalışanlarına şükran ve sevgilerimizle,

Ayşegül & Bengü ARIKÖK

Sevgili İlk Gelişim Ailesi, İkinci Evimiz;

Sizlerle tanıştığımızda sene 2013 Nisan ayıydı. Kızım Beliz 36 ayını doldurmuş, oğlum Ömer’e hamileydim. Ve aradan geçti 6 sene. Önce kızım Beliz mezun oldu, şimdi ise oğlum Ömer mezun oluyor. Ne çok emeğiniz var çocuklarımda, bende, evimde ve anneliğimde!

Bir gün bakıcımız değişmiş, takmayın kafanızı biz bakarız demişsiniz. İlkokul zamanı ne yapacağız, kafamız darmadağınık derken hemen yol haritamız çocuğumuz özelinde çizilmiş. (Ve bu kadar isabetli olamaz.) Ne zaman okula ufacık bir konu ile ilgili gitsem başta Sibel Hanım ve Gizem Hanım herkes tüm konulara hakim, çözüm yolu bulunmuş hatta uygulanmaya başlanmış bile. Bir gün okula çağırıldım; biz Beliz’i 2 haftadır bir üst sınıfa dahil ettik ve çok faydasını gördük böyle devam edelim istiyoruz, dediler. Ne kadar faydasını gördük ve görmeye devam ediyoruz bir bilseniz…

Bu detayları yazıyorum çünkü bizim hayatımızda çok önemli rolleri oldu, siz bunları unutmuşsunuzdur. Bu detayları yazıyorum çünkü işin içindeyken insan bazen ne kadar özel olduğunu, ne kadar kıymetli işler yaptığını unutuyor. UNUTMAYIN 🙂

İlk Gelişim Anaokulu, sizler bizim hayatımıza sihirli dokunuşlar yaptınız. Sizler bizim hayattaki en değerli varlıklarımıza en az bizim kadar iyi baktınız, emek verdiniz. Biz size ne kadar teşekkür etsek azdır.

Başta Sibel Hanım olmak üzere duruşunuzla, fedakarlıklarınızla, sevgi ve saygınızla yanımızda olduğunuz için; Gizem Hanım’a okula getirdiği yeni bakış açıları ve bunları çocuklarımıza aktarışındaki değerli katkıları ve sabrı için; Psikoloğumuza her daim yanımızda olduğu ve bizi bir kere bile hatalı yönlendirmediği için; sağlıklı yemekleriniz için; temiz okulunuz için; bakışınız için; duruşunuz için; öğrettikleriniz için; her şey için çok teşekkür ederiz.

Biz şimdilik aranızdan ayrılıyoruz ama sizi ziyaret etmeye devam edeceğiz.

Bugün bir tane daha doğursam yine size teslim ederdim.

Hakkınızı helal edin, sizi çok seviyoruz.

Sevi & Cemal Üstek

Canım İlk Gelişim,

“Yaratıcı bir yetişikin, hayatta kalmayı başarmış bir çocuktur.” der, bilim kurgu edebiyatının usta kalemi Ursula K. Leguin. Siz, geleceğin çocuk ruhlu yetişikinlerini, tıpkı ağaçlarınızda yetişen o güzel meyveler gibi yetiştirdiniz. Okul kapısından içeri girerken, veyahut eve dönerken, yüzlerinde beliren o kocaman gülümseme ve mutluluk, biliriz ki kalbimizden her gün bize, “İyi ki burada… Burada ve güvende… Burada ve gerçekten çok seviliyor…” diye seslenen iç sesimizin bir tercümesi, bir yansıması adeta… Biz sizi çok, ama çok sevdik.

Toprak, kendini sizinle buldu ve önünde kocaman bir yol var. Bu yolda, İlk Gelişim’den aldıklarıyla keyifli bir yolculuğa çıkacak umarım. Sibel hanım, Gizem hanım, geçmişte Betül hanım, Yeşim hanım, Derya öğretmen ve Elif öğretmen…Siz, biricik yavrumuzu her gün sevgiyle kucakladınız. Gülüşüne, mutluluğuna ortak oldunuz, yarasına Batikon sürdünüz. Yeri geldi yemeğini yedirdiniz. Bahar hanımın marifetiyle kıyaslandık çoğu zaman. Olsun… O anlar da unutulmazdı bizim için. Kudret hanım ve Fatma hanım… İyi ki oradaydılar ve dilerim ki hep orada kalırlar.

Ve hepiniz, eminim ki ne hissediyorsa onunla birlikte hissettiniz. Onlar, hisleri çok iyi anlayabiliyorlar. Üçüncü gözlerine ve saf görülerine çok inanıyorum. Oğlum sizi çok sevdi. Biz de… Ayrıca tüm branş öğretmenlerine de sonsuz sevgilerimizi gönderiyoruz.

Biz de demişken… Siz ayrıca bizi de birleştirdiniz. Bizi dönüştürdünüz. Sizden çok şey öğrendik. Çok güzel dostluklar kurduk. Bahçedeki ayak üstü sohbetlerimiz, üç yılın sonunda bugün derin dostluklara dönüştü. Siz bize de, dostluğa da çok şey kattınız.

Mor salkımlı, güzel kapılı bina ve içindeki sevgi dolu insanlar… Sizi hiç unutmayacağız…

Sevgilerimizle,

Emine - Cenk Terim

2015 yılında okul bahçesinden içeriye girdiğim ilk anda içime sinen, sonra yaptığım görüşme ile perçinlenen okul kararım maalesef taşındığımız için ertelenmek zorunda kalmıştı. Neyseki en önemli ve son senesinde oğlum Kuzey’i İlk Gelişim’e gönderebilme fırsatı yakalamıştım.

Bir yıl boyunca bir kere bile acaba oğlum ne şartlar içinde diye şüphe etmediğim bir eğitim yuvasındaydık. Atatürk’ün ilkelerine kalpten bağlı; çocukların aydın insanlar olma adımlarını başlatan , geliştiren bir eğitim yuvasındaydık. Okulun kapalı bir derslikten ibaret olmadığını, çocukların ancak keşfederek, deneyerek öğrenmelerini sağlayan bir eğitim yuvasındaydık. Çocukların çok eğlendiği ve güldüğü bir eğitim yuvasındaydık. Markete gittiğimde, anne ne olur naylon poşet kullanma zihniyetli çocuk yetiştiren bir eğitim yuvasındaydık. Kendi yetiştirdiği sebzeyi yeme şansı veren bir eğitim yuvasındaydık. Tartışmak istediği konuyu okul yönetim odasına götürme fırsatı verilen, demokratik, özgür bir ortamı olan bir eğitim yuvasındaydık. Ben eğer tüm yılı özetleyecek olursam, satırların yetmeyeceği bir eğitim yuvasındaydık.

Çocuğumu kendi çocuğunuz gibi sevdiğiniz için, gösterdiğiniz sabır ve anlayış için, oğluma ve bana aynı zamanda çok şey öğrettiğiniz için ben tüm İlk Gelişim ailesine sonsuz teşekkür ve şükranlarımı sunuyorum. İyi ki varsınız, sayenizde daha çok pırıl pırıl çocuk yetişecek.

Keşke ilkokula da beraber devam edebilseydik!

Gülistan Dağdelen

İlk Gelişim Ailesi olarak, çocuklarımızın eğitim yolundaki ilk durağında yaşattığınız güzel tecrübeler için çok teşekkür ederiz.

Umuyorum bu temeller üzerinden bundan sonraki hayatlarında başarıları daim olur. Bir anne olarak, her birinize bu mutlu duyguları yaşattığınız için minnettarım. İyi ki; İlk Gelişim Anaokulu varmış!🥇

Sevinç Altıntaş Arın

2 sene boyunca bir kere bile okula gitmek istemiyorum demeyen mutlu bir çocuk, her gün başka enteresan bir bilgiyle, bir dans figürü ile, bir arkadaşı ile yaşadığı anı ile, öğretmen aşkı ile, okulda öğrenip evde uygulamaya koyduğu (mesela kendi kendine giyinmesi) ve daha nice sayamadığım güzellikler ile evine döndü. Sizlere müteşekkiriz. İyi ki hayatımızda oldunuz. Velileri ile, dünya tatlısı öğrencileri ile, öğretmenleri ile, Bahar ablası, Fatma ve Kudret ablaları ile Yeşim hanımı ve siz yöneticileri ile bir başkasınız.

Ebru Başaran